روند مستمر و مداوم تغيير و تحول در شئون مختلف حيات اجتماعي، پيشرفت‌هاي شگرف و عميق علوم و فنون گوناگون در جامعه موجبات تحول و تغيير ساختارهاي سازماني را از اشكال سنتي به سوي ساختارهاي پيچيده‌تر و تخصصي فراهم آورده است.

در چنين وضعيتي ارتقاء ظرفيت علمي و بينش كاركنان و تشكيل سرمايه انساني متناسب با تحولات، لازمه تداوم حيات سازماني و تعامل پوياي آن با محيط دروني و بيروني است. زيرا حيات سازمان تا حدود زيادي بستگي به مهارت‌ها و آگاهي‌هاي مختلف كاركنان دارد و هرچه اين مهارت‌ها به هنگام و بهينه باشند، قابليت سازگاري سازمان با محيط متغير بيشتر مي‌شود. لذا آموزش و توسعه منابع انساني نه تنها در ايجاد دانش و مهارت‌هاي ويژه در مديران و كاركنان نقش بسزايي دارد، بلكه باعث مي‌شود كه آنان در ارتقاء سطح كارآيي و اثربخشي سازمان سهيم باشند و خود را با شرايط متغير محيطي وفق دهند. به عبارت ديگر، بحث توسعه منابع انساني مقارن و جدايي‌ناپذير از مقوله آموزش است.

بدين جهت آموزش را مي‌توان زيربناي توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي تلقي نمود. رقابت دامنه‌دار بين‌الملل براي دستيابي و استفاده از فنون جديد و تأمين شرايط زيست مناسب‌تر و نيز دگرگوني‌هاي روزمره و سريع زندگي انسان، ضرورت تربيت و كسب آمادگي براي قبول آن در همه ابعاد را توجيه مي‌سازد و انگيزه كوشش وسيعي است كه براي بنيان‌گذاري نظام جامع‌تر آموزش اعمال مي‌شود.

ً  كليات نظام آموزش كاركنان دانشگاه صنعتي شريف ً

برنامه‌ريزي و اجراي آموزش‌هاي سودمند و كارآمد مستلزم وجود مجموعه ساختارها و فرآيندهايي است كه در قالب سازوكاري مشخص و ضوابطي معين به انجام رسد. چنين مجموعه‌اي بايد منجر به تدوين و استقرار ساختارها و زير ساختارهايي براي برنامه‌ريزي، اجرا، ارزشيابي، هدايت و راهبري آموزش‌هاي موردنياز كاركنان دانشگاه گردد. بدين منظور در اين بخش نظام آموزش كاركنان دانشگاه و اجزاء آن معرفي مي‌گردد.

 1- نظام آموزشي

مجموعه ساختارها و فرآيندها، متضمن سازوكارها، ضوابط و مقررات مربوط به آموزش كاركنان دانشگاه صنعتي شريف

 2- هدف نظام آموزشي

تدوين و استقرار ساختارهاي منسجم و پيش‌بيني زيرساختارها براي برنامه‌ريزي، اجرا و ارزشيابي دوره‌ها، سمينارها و كارگاه‌هاي آموزشي موردنياز كاركنان دانشگاه

 3- سياست‌ها و استراتژي‌هاي آموزشي دانشگاه

4 شناسايي و رفع موانع آموزش‌هاي ضمن خدمت دانشگاه و فراهم ساختن زمينه‌هاي گسترش آن

 4استفاده مناسب از اعتبارات مربوط به آموزش‌هاي ضمن خدمت براساس مفاد ماده 150 قانون برنامه سوم توسعه و اتخاذ راهكارهاي مناسب تخصيص آن به آموزش‌ها

4 طراحي و اجراي برنامه‌هاي آموزش ضمن خدمت براساس تحليل مشاغل موجود و نيازهاي شغل و شاغل

4 ارزيابي مستمر آموزش‌ها و استفاده از نتايج آن در بهبود فرآيند برنامه‌ريزي آموزشي

4 اولويت دادن بر آموزش‌هاي كوتاه مدت پودماني

  4- اهداف آموزش‌هاي ضمن خدمت در دانشگاه صنعتي شريف

1-    بهبود مهارت‌هاي شغلي و حرفه‌اي كاركنان

2-    متناسب ساختن توانايي و دانش كاركنان با وظايف و مأموريت‌هاي جديد

3-    ارتقاء سطح دانش و بهبود بينش كاركنان

4-    افزايش انگيزه كاركنان و ...

5- انواع آموزش‌ها

آموزش‌هاي دانشگاه را مي‌توان بصورت ذيل طبقه‌بندي نمود.

1-5- آموزش‌هاي عمومي: آموزش‌هايي هستند كه به منظور توسعه و افزايش معلومات و مهارت‌هاي عمومي كاركنان ارايه مي‌شوند. اين آموزش‌ها مشتمل بر آموزش‌هاي مربوط به كامپيوتر، زبان و ... مي‌باشند.

2-5- آموزش‌هاي تخصصي كوتاه مدت: آموزش‌هايي هستند كه با هدف افزايش توان علمي و عملي افراد و متناسب ساختن توانايي كاركنان با وظايف پست مورد تصدي طراحي و اجرا مي‌گردند.

بنابراين كليه آموزش‌هايي كه براساس مقتضيات مشاغل و وظايف خاص آنها طراحي و اجرا مي‌گردند در قالب اين نوع آموزش‌ها قرار مي‌گيرند.

3-5- آموزش‌هاي تخصصي بلندمدت: به آموزش‌هايي اطلاق مي‌گردد كه ساختاري مشخص، سازمان يافته و از سلسله مراتب منطقي پيروي مي‌كنند و منجر به ارتقاء مقطع تحصيلي يا همتراز آن مي‌شوند.

نوع، محتوا و ضوابط ناظر بر اجراي اين آموزش‌ها باتوجه به اهداف و سياست‌هاي آموزشي دانشگاه و نياز شاغلين طراحي مي‌گردند.

 6- ساختار اجرايي

ساختار اجرايي نظام آموزش كاركنان دانشگاه صنعتي شريف به شرح ذيل مي‌باشد.

1-6- انواع آموزش‌ها:

الف- آموزش‌هاي بدو خدمت: اين نوع آموزش‌ها در آغاز استخدام و شروع به خدمت كاركنان ارايه مي‌گردد و هدف آن دادن آگاهي‌هاي كلي در زمينه قوانين و مقررات، وظايف و مأموريت‌هاي بخش‌هاي مختلف و كاركنان مربوطه باشد.

ب- آموزش‌هاي ضمن خدمت: به آموزش‌هايي اطلاق مي‌گردد كه در ضمن خدمت و در طول مدت زماني كه مستخدم در اختيار دانشگاه مي‌باشد ارايه مي‌گردد و عمدتاً معطوف به ارايه آموزش‌هاي نظري – عملي مي‌باشند.

 2-6- روش‌هاي آموزش: روش‌هاي آموزشي به دو صورت ذيل تعيين مي‌شود كه متناسب با محتوا، هدف و تعداد شركت‌كنندگان روش آموزش مناسب استفاده مي‌شود.

الف- روش‌هاي آموزش نظري: روش‌هايي مي‌باشند كه در قالب روش‌هاي تدريس سخنراني، پرسش و پاسخ، بحث گروهي و ... اجرا مي‌شوند.

ب- روش‌هاي آموزش عملي: به روش‌هايي اطلاق مي‌گردد كه بصورت عملي در قالب فعاليت‌هاي فراگيران ارايه مي‌گردد.

3-6- نحوه اجرا: نحوه اجراي آموزش‌هاي ضمن خدمت به دو صورت ذيل پيش‌بيني مي‌شود.

الف- حضوري: برخي از آموزش‌ها بصورت حضوري ارايه مي‌شود و شركت‌كنندگان ملزم به حضور در كلاس‌هاي درس مي‌باشند.

ب- غيرحضوري: بخشي از آموزش‌ها به شكل غيرحضوري ارايه مي‌شود و نياز به حضور شركت‌كنندگان در كلاس‌هاي درس نمي‌باشد.

4-6- مجري آموزش‌ها: وظيفه برنامه‌ريزي، اجرا و ارزيابي آموزش‌هاي ضمن خدمت كاركنان دانشگاه برعهده واحد آموزش كاركنان بعنوان مرجع پشتيباني نرم‌افزاري دانشگاه در حوزه معاونت طرح و برنامه مي‌باشد.

گزارش عملكرد واحد آموزش كاركنان از سال 1380 تا 1386